Αλήθεια τώρα… Πες μου κι εσύ τη δική σου εμπειρία εδώ στον τόπο μας. 

Είναι κλειστές οι καφετέριες, δεν μπορείς να βγεις με τους φίλους σου για ένα ποτό, δεν μπορείς να παρακολουθήσεις τα μαθήματα στη σχολή σου, είσαι εγκλωβισμένος στο πατρικό σου. 

Αλλά, ειλικρινά τώρα, είσαι συνέχεια μέσα στο σπίτι; Είσαι αποκλεισμένος από φίλους και γνωστούς;

Τελικά, τι γίνεται με το lockdown;

Το χρονικό του lockdown 

Σήμερα κλείνει ένας χρόνος από το πρώτο κρούσμα covid στη χώρα μας. 

Το πρώτο κρούσμα που συνοδεύτηκε από δηλώσεις “όλα είναι υπό απόλυτο έλεγχο. Κανένας λόγος ανησυχίας.” Και ένα χρόνο μετά και 6.410 θανάτους και lockdown ανακοινώσεις “με το τσουβάλι”, αναρωτιέμαι τι κάνουμε λάθος… 

Το Νοέμβριο, ανακοινώθηκε (ξανά) γενικό, πανελλαδικό lockdown, με τα ημερήσια κρούσματα κορονοϊού να αγγίζουν τα 2.447.

Στις αρχές Φλεβάρη, ανακοινώθηκε το «σκληρό» lockdown στην Αττική, με ημερήσια κρούσματα 1.323.

Πριν λίγες μέρες (23/02/2021)  – περισσότερους από τρεις μήνες μετά την έναρξη του πρώτου lockdown και σχεδόν δύο εβδομάδες μετά την εφαρμογή των “νέων σκληρών” μέτρων – τα κρούσματα εκτινάχθηκαν στα 2.147.

Θα μου πεις τα κρούσματα είναι ανάλογα με τα τεστ.

Θα σου πω, λοιπόν, ότι ισχύει αυτό και γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να κοιτάζουμε το δείκτη θετικότητας (ο οποίος ίσως είναι και το πιο αξιόπιστο στατιστικό στοιχείο) ο οποίος βρίσκεται πλέον στο 3,88% (όταν όριο ασφαλείας θεωρείται το 2%) !! 

Μετά την “ατομική ευθύνη” μας, την επιβολή προστίμων ανάλογα με τα κέφια του κάθε αστυνομικού και την αποτυχημένη εκστρατεία εμβολιασμών που πηγαίνει πιο αργά κι από ρυθμούς χελώνας, είναι πασιφανής η τεράστια αποτυχία των lockdown που πάγωσαν την ελληνική οικονομία, χώρισαν τις ζωές μας σε προ-καραντίνας και μετά-καραντίνα εποχή, αλλά δεν έχουν αποφέρει το παραμικρό αποτέλεσμα στην ανάσχεση της πανδημίας.

Δε φταίει, όμως, η προβληματική ατομική μας ευθύνη /ανευθυνότητα. 

Όποιος ενημερώνεται ουσιαστικά και δε μένει στην “επικοινωνιακή διαχείριση της πανδημίας”, θα ακούσει επιστήμονες να επισημαίνουν ότι όταν είναι ανοιχτά εργοστάσια, μέσα μαζικής μεταφοράς, επιχειρήσεις, σχολεία και αγορά και μετακινείται τόσος κόσμος, απλά αυτό δεν είναι lockdown! 

Ο καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, Μανώλης Δερμιτζάκης είπε το αυτονόητο: “Αντί γενικών απαγορεύσεων που επιβάλλονται απλώς για να μην τηρούνται, καλό θα ήταν να εφαρμοστούν πιο «έξυπνα μέτρα», που θα διοχετεύουν τους πολίτες σε πιο στοχευμένες δραστηριότητες. «Να το πω απλά, αντί να πάει κάποιος στο παγκάκι με ένα φίλο του να πιει ένα καφέ, να κάτσουν σε ένα τραπέζι έξω”

Αυτό που λέμε κι εμείς τόσο καιρό. Γιατί να μαζευτούμε 10 άτομα κρυφά στο σπίτι για την άκρως απαραίτητη (για λόγους ψυχολογικούς και ψυχικής υγείας) κοινωνική μας συναναστροφή και να μην μπορούμε να καθίσουμε σε ένα εξωτερικό τραπέζι καφετέριας που όντως θα κρατάει τις αποστάσεις και θα πληροί όλα τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα;

Η πολιτική του «ακορντεόν» με το άνοιγμα-κλείσιμο καταστημάτων, τα αλλεπάλληλα lockdown και τα ατεκμηρίωτα περιοριστικά μέτρα – που όλως περιέργως κανείς επιστήμονας δεν πρότεινε (!)- δεν απέδωσαν στην ανάσχεση του ιού:

  • Μέσα μεταφοράς χωρίς κανένα μέτρο προστασίας με τεράστιο συνωστισμό
  • Είσοδος στη χώρα χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και χωρίς υποχρεωτική καραντίνα των εισερχομένων
  • Χώροι εργασίας σε βιομηχανίες και εργοστάσια χωρίς ελέγχους
  • Μαθητές στριμωγμένοι σε αίθουσες και κολλητά θρανία
  • Μη στήριξη των ελεύθερων επαγγελματιών που λειτουργούν “κρυφά” γιατί “δε βγαίνουν αλλιώς”…

Η Αθηνά Λινού, καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντολογικής και Εργασιακής Ιατρικής, δήλωσε: «Ο πρωθυπουργός δεν είναι καλά πληροφορημένος. Ο δείκτης θετικότητας παραμένει σταθερά υψηλός αρκετές ημέρες τώρα. Δεν δίνονται όλα τα στοιχεία. Δεν έχουμε διαφάνεια ως προς τα στοιχεία. Άλλο να ξέρω ότι στα βόρεια προάστια έχω 100 κρούσματα σε 1.000 τεστ κι άλλο 100 κρούσματα σε 10.000 τεστ. Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για τρομερή έξαρση».

Το να βάζεις λουκέτο στη ροή της καθημερινότητας εκατομμυρίων ανθρώπων δεν αλλάζει ουσιαστικά τον ιό ή την τροχιά του.  Απλώς μας αγοράζει χρόνο.  Αλλά όσο ο χρόνος περνά, αρχίζουν η κόπωση και ο θυμός. 

Δε φταις εσύ που βγαίνεις έξω με τους φίλους σου, ενώ δεν πρέπει. Κουράστηκες. 

Δε φταις εσύ που καλείς πέντε φίλους να δείτε μια ταινία, ενώ δεν επιτρέπεται. Κουράστηκες. 

Δε φταις εσύ που ανοίγεις κρυφά την καφετέριά σου για να βγάλεις ένα χαρτζιλίκι. Πώς αλλιώς να ζήσεις; 

Δε φταις εσύ που ανοίγεις το γυμναστήριό σου κρυφά, γιατί κάποια άτομα που έρχονται πραγματικά το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από το κομμωτήριο. 

Δε φταις εσύ που δε δίνονται χρήματα στον τομέα της παιδείας για νέους δασκάλους και μικρότερα τμήματα μαθητών. 

Δε φταις εσύ που δε λαμβάνεται κανένα μέτρο ενίσχυσης του συστήματος υγείας.

Δε φταις εσύ…

Βάσω Ζ. Νικολογιάννη

* Την ιδέα για τον τίτλο πήρα από τον ερευνητή, Γιώργο Παυλάκη, από τις ΗΠΑ, που χαρακτήρισε το lockdown «καραντίνα μούφα».