Logo

Περίμενα, πως και πως, να έρθει εκείνο το πρωινό να πάω για καφέ με τη Βάσω, τη Σοφία και τον Αποστόλη, το κανονίζαμε περίπου δυο μήνες, αλλά δεν μας καθόταν. Τελικά μετά το πέρας της πρώτης καραντίνας το ραντεβού κλείστηκε.

Σάββατο. Πρωί. Bolero.

Κάτσαμε πάνω στο πατάρι και ξεκινήσαμε να μιλάμε. Συζητήσαμε σχεδόν για όσα μας είχαν συμβεί το τελευταίο πεντάμηνο, από την εμφάνιση του covid-19 στην Ελλάδα και για όλη την πληροφορία και παραπληροφορία που κυκλοφορούσε γύρω από αυτόν, την καραντίνα, τις νέες συνήθειες μας, τα παιδιά της Βάσως, την αγορά αυτοκινήτου, τη δουλειά της Σοφίας, τη μελισσοκομία, τα οικονομικά μας, νέες ιδέες εργασίας, και φυσικά την αποχώρησή μας από «τα γιοφύρια».

Περίπου τρεις ώρες κράτησε ο καφές μας. Καταλήξαμε, όμως, στην δημιουργία ενός site, ιδέας της Βάσως, που «να μπορούμε να ενημερώνουμε για όσα συμβαίνουν στο Αιτωλικό και το δήμο μας και να λέμε και τα δικά μας, την άποψή μας ελεύθερα, χωρίς φόβο και πάθος και φυσικά, χωρίς να ανακατεύεται κάνεις στο τι θα γράψουμε».

Την ιδέα την είπα το μεθεπόμενο πρωί στο Μιχάλη την ώρα που αγόραζα προμήθειες για το μαγαζί. Του άρεσε και μου είπε «μέσα».

Η ομάδα σιγά σιγά στηνόταν, έπρεπε, όμως, να δούμε και το τεχνικό κομμάτι της ιδέας. Δύσκολη αποστολή, γιατί εκτός του Απόστολου που έχει μια γνώση γύρω από τους υπολογιστές κανείς άλλος δεν ήξερε από αυτά.

Έτσι σκέφτηκα τον Γιάννη. Ο Γιάννης τον προηγούμενο χρόνο είχε δημιουργήσει το Discover Etoliko αλλά δεν κατάφερε να το κρατήσει. Του έστειλα μήνυμα και όταν ήρθε Αιτωλικό βρεθήκαμε στον Καστανά για καφέ. Του μετέφερα την σκέψη μας, του άρεσε, ενθουσιάστηκε και δέχτηκε να συμμετέχει στην προσπάθειά μας.

Μετά από μια εβδομάδα είχε έτοιμο το site. Μας το έστειλε να το δούμε, μας άρεσε το στήσιμο, αλλά τον παιδέψαμε λιγάκι παραπάνω με κάποιες μικροαλλαγές που του προτείναμε και μέσα σε μερικές μέρες το ολοκλήρωσε στην τωρινή του μορφή. Μας έλειπε το όνομα, όμως, και τότε μέσα στις πολλές προτάσεις κάποιος πέταξε το αυτονόητο, μας άρεσε, συμφωνήσαμε και εγένετο το etoliko.gr.

Το site έκανε ήδη τα πρώτα του βήματα στο διαδίκτυο όταν μας πλησίασε ο Θοδωρής δηλώνοντάς μας την πρόθεσή του να μας βοηθήσει όπως μπορεί.

Απ’ την άλλη, στον Θανάση μίλησε ο Γιάννης, που είναι φίλοι από μικρά παιδιά, και ενδιαφέρθηκε κι αυτός για το όλο εγχείρημα.

Έτσι φτιάξαμε μια ομάδα πίσω από το etoliko.gr που ο καθένας μας βοηθά όπως μπορεί, καταναλώνοντας τον προσωπικό του χρόνο, χωρίς δεσμεύσεις και υποχρεώσεις για κάτι που δεν επιθυμεί ο ίδιος.

Το etoliko.gr είναι μια ανοικτή παρέα ανθρώπων, όπου μπορείς να συναντήσεις στην θάλασσα, στο βουνό, στην καφετέρια, στο ουζερί κ.ο.κ. , που κάνει ατελείωτες συζητήσεις για διάφορα θέματα που απασχολούν τον τόπο που ζει, εργάζεται, δραστηριοποιείται και κοινωνικοποιείται δίχως να φοβούνται τα μελή αυτής να εκτεθούν, να πουν την προσωπική τους άποψη και να συμφωνήσουν ή διαφωνήσουν με τον συνομιλητή τους. Και όλη αυτή η συζήτηση ανεβαίνει στο διαδίκτυο, μέσω του site, για να μεγαλώσει η παρέα. Για μένα αυτό είναι το etoliko.gr, επικοινωνία.

Μέσα στον ένα χρόνο που διαχειριζόμαστε το site, χαίρομαι που με συναντούν στο δρόμο, στην καφετέρια, στο φαρμακείο κ.ο.κ. συμπολίτες μου και μου ανοίγουν συζήτηση για κάτι που έγραψα (ή γράψαμε) στο site, είτε συμφωνούν είτε διαφωνούν, ή για κάτι που συνέβη και δεν γράψαμε στο site. Έτσι η επικοινωνία – συζήτηση συνεχίζεται και εκτός τειχών διαδικτύου.

Ταυτοχρόνως οι μικρες αυτές συζητησεις με τους συμπολίτες μου δίνουν ιδέες για νέα κείμενα και πάει λέγοντας.

Από την άλλη, να πω την αλήθεια στενοχωριέμαι που νεαροί σπουδασμένοι συμπολίτες μου, ύστερα από δικές μου παροτρύνσεις, φοβούνται να εκτεθούν γράφοντας την άποψή τους για προβλήματα που βιώνουν καθημερινά. Καταλαβαίνω το φόβο της έκθεσής τους, αλλά δεν τον αποδέχομαι.

Πες τη γνώμη σου κι ας μην είναι από όλους αποδεκτή. Άκου την αντίθετη γνώμη. Διάβασε και την γνώμη κάποιου τρίτου. Συζήτησέ το και με κάποιον τέταρτο. Ρώτα και κάποιον άλλον με μεγαλύτερη εμπειρία. Επικοινώνησε. Μίλα. Μην κρύβεσαι.

Όσο κρύβεσαι εσύ, θα ακούγονται οι φωνές των άλλων.

Επικοινωνία λοιπόν.

Σπυρίδων Δ. Σταράμος