Πάω ανάποδα; Το ξέρω οτι πάω ανάποδα και τι να λέει αυτό; Ας έκανε λίγο δεξιά να περάσω… Και εσύ πας ανάποδα και άλλοι πολλοί… Μόνο εγώ πάω ανάποδα;“… Με αυτά τα λόγια έκλεισε μία συζήτηση που δεν είχε να κάνει με τίποτα άλλο πέρα από το να επικρατήσει ο εγωισμός εκείνου που φταίει…

Και με ένα τέτοιο σκηνικό ξεκίνησε η… απογευματινή μου βάρδια στο μαγαζί. Αυτοκίνητο έξω με φορά κανονική, αυτοκίνητο να έρχεται ανάποδα από την αρχή του δρόμου και μετά στοπ, δεν περνάει κανείς. Παράνομοι και οι δύο, αυτή είναι η αλήθεια, γιατί ο ένας σταμάτησε χωρίς αλάρμ και ο άλλος ήρθε ανάποδα στο δρόμο…

Οπότε έρχεται η στιγμή που πρέπει να μιλήσει ένας από τους δύο. “Θα κάνεις πίσω;“, ρωτάει ο παράνομος. “Γιατί πας ανάποδα;“, απαντάει με ερώτηση ο -για διαφορετικό λόγο- άλλος παράνομος. Οι ερωτοαπαντήσεις συνεχίστηκαν για λίγα δευτερόλεπτα μέχρι να ακουστεί ένα τρανό και περήφανο “άντε γ***σου” από τον παράνομο με τα αλάρμ -αλλά με κανονική φορά στο δρόμο-, το οποίο συνεχίστηκε με όπισθεν ώστε να περάσει ο “κανονικός” παράνομος.

Αφού τελείωσε το περιστατικό ο καθένας συνέχισε το δρόμο του. Όμως ο κανονικός παράνομος, που είχε άδικο από την αρχή μέχρι το τέλος, επέστρεψε στο σημείο με… ποδήλατο και τα έβαλε με τον άνθρωπο που καθόταν μαζί μου και κάναμε τσιγάρο έξω από το μαγαζί. Τον κατηγόρησε οτι δεν πήρε θέση υπέρ της παρανομίας του(!!!) και ύστερα ακολούθησε η πρώτη παράγραφος του κειμένου για να λήξει το συμβάν.

Πριν από το περιστατικό με τους παράνομους, κουβέντιαζα με τον άνθρωπο για τον εγωισμό, για τα λάθη που κάνουμε σαν μάζα, για το “αιώνιο” δίκιο που έχουμε πάντοτε με το μέρος μας. Και μετά από λίγα λεπτά είδαμε μαζί όλα αυτά που συζητούσαμε να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας!! Αυτή είναι η ζωή, τι να κάνουμε;..

Η κατάσταση στο Αιτωλικό είναι δυστυχώς πολύ δυσάρεστη, στενάχωρη θα έλεγα καλύτερα. Είναι λες και υπάρχει πάνω από τον τόπο, μέσα σε αυτόν, στα βάθη της λιμνοθάλασσας, μία αόρατη αρνητική ενέργεια. Μια ενέργεια που επηρεάζει την καθημερινότητα όλων μας, είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι.

Και όσο υπάρχει αυτός ο αρνητισμός τόσο θα “αρρωσταίνει” και όλους εμάς που δεν είμαστε έτσι. Μπορεί να μοιάζουμε εξωτερικά, μπορεί να μιλάμε με το στόμα και να κάνουμε πράγματα με τα χέρια αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι λέμε και πράττουμε τα ίδια. Δεν είμαστε ίδιοι και το πιο σημαντικό: Δεν είμαστε όλοι ενοχλητικοί για την υπόλοιπη κοινωνία.

Μπορεί να έχουμε τις σκοτούρες μας με τη δουλειά, με το σπίτι, με τον άνθρωπό μας ρε αδερφέ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γινόμαστε ασέβαστοι και σταρχιδιστές. Δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα όσο κι αν νομίζουμε οτι μας το…επιτρέπει η δημοκρατία. Γιατί δημοκρατία είναι να μπορείς να εκφράζεσαι ελεύθερα με όποιον τρόπο εσύ επιλέξεις. Όχι να μην υπολογίζεις τίποτα και κανένα γιατί έτσι σου γουστάρει…

Υ.Γ. Αυτός που έκανε όπισθεν για να περάσει ο παράνομος, έχει την ευθύνη του ηθικού αυτουργού στο… έγκλημα. Και ο λόγος είναι οτι αφού ο απέναντί σου παρανομεί εναντίον σου, τότε η μόνη λύση για να σταματήσει αυτό είναι να φωνάξεις τον κατάλληλο, δηλαδή την αστυνομία. Και όχι να κάνεις το “χατίρι” του άλλου για να ξεμπερδεύεις…

Μιχάλης Βελτσίστας

*Απαγορεύεται ρητά η οποιαδήποτε χρήση, αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, φόρτωση (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά του περιεχομένου του δικτυακού τόπου, χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του etoliko.gr*