Ο Γύρος της Λιμνοθάλασσας κι η μεγάλη συζήτηση για το Αιτωλικό
Η συζήτηση για τη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού είναι μεγάλη και δύσκολη. Τι ακριβώς συμβαίνει; Ποιος ευθύνεται; Ποιοι μπορούν να λύσουν τα προβλήματα; Πόσο πρέπει να πιέσουμε για να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι; Με ποιον τρόπο; Ποιοι συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες; Και πώς συνεχίζεται η ζωή μας εδώ, παρά τα χίλια προβλήματα;
Ζω στο Αιτωλικό μ’ όλη μου την οικογένεια από επιλογή. Εδώ μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, δουλεύουμε, συναντάμε τους φίλους μας και συμμετέχουμε ή και δημιουργούμε δράσεις. Αγαπάμε τον τόπο μας, με τα όμορφα και τα δύσκολά του.
Οι κάτοικοι δεν εκφράζουν όλοι το ενδιαφέρον τους με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες. Άλλοι βοηθούν σε συλλόγους και εκδηλώσεις. Κάποιοι μπορεί να μην μπορούν να βρίσκονται σε κάθε κινητοποίηση. Το ενδιαφέρον για το Αιτωλικό δεν μετριέται μόνο από την παρουσία σε μια συγκέντρωση.
Πώς ξεκίνησε αυτό
Αφορμή γι’ αυτό το άρθρο στάθηκε ένα κείμενο συμπολίτισσας μας για τη λιμνοθάλασσα και τον Γύρο της Λιμνοθάλασσας. Μπορεί να γράφτηκε με τις καλύτερες προθέσεις. Όπως διευκρίνισε η συντάκτρια, η αναφορά στο κόστος συμμετοχής και στο ότι δεν γνωρίζουμε τα ακριβή ποσά των χορηγιών δεν είχε στόχο να καταγγείλει κάτι.
Ωστόσο, όταν αναφέρονται αυτά τα στοιχεία χωρίς να είναι ξεκάθαρο τι θέλει να αναδείξει το κείμενο, ο κόσμος μπερδεύεται – όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων από σχόλια και αναδημοσιεύσεις – και να δημιουργηθούν λανθασμένες εντυπώσεις. Είναι απαραίτητο να γίνεται σαφές στον αναγνώστη το ποιος είναι ο στόχος του κειμένου.
Κάθε άρθρο και κάθε άποψη μπορεί να μεταφερθεί, να σχολιαστεί και ν’ αναπαραχθεί από άλλα τοπικά μέσα, κάποιες φορές με διαφορετικό πλαίσιο ή πρόθεση από εκείνη που είχε ο αρχικός συντάκτης. Αυτό δεν είναι απαραίτητα ευθύνη του. Στην πορεία, όμως, το νόημα μπορεί να χαθεί ή να παρερμηνευτεί.
Όταν γίνεται εκτενής αναφορά σε μια εκδήλωση (εν προκειμένω στον αγώνα κι όχι στη γιορτή του ψαριού) χωρίς να είναι πάντα σαφές τι θέλει να πει ο συντάκτης, μπορεί να μείνει η εντύπωση πως οι σύλλογοι οργανώνουν δράσεις για δημόσιες σχέσεις ή πολιτική προβολή. Έτσι, άνθρωποι και ομάδες που προσπαθούν να προσφέρουν στον τόπο τους μπορεί να βρεθούν στο στόχαστρο.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η εκτενής αναφορά στο κόστος συμμετοχής και στο ότι δεν γνωρίζουμε τα ακριβή ποσά των χορηγιών, χωρίς να γίνεται σαφές τι ακριβώς καταγγέλλεται ή τι προτείνεται, μπέρδεψε αρκετούς αναγνώστες και δημιούργησε λανθασμένες εντυπώσεις για τη διοργάνωση και τους ανθρώπους της.
Στα social media είναι εύκολο να μείνουμε στον τίτλο, να πατήσουμε μια καρδιά ή ένα παλαμάκι και να βγάλουμε συμπεράσματα χωρίς να έχουμε διαβάσει ολόκληρο το κείμενο. Ένα βιαστικό σχόλιο μπορεί άθελά μας να αδικήσει ανθρώπους. Γι’ αυτό χρειάζεται να διαβάζουμε, να σκεφτόμαστε και να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι πραγματικά λέει ο άλλος πριν απαντήσουμε.
Όλοι επηρεαζόμαστε απ’ όσα νιώθουμε κι από την οπτική μας. Μερικές φορές, στην προσπάθεια να εκφράσουμε την αγωνία ή την αγανάκτησή μας, το κείμενο μπορεί να μεταφέρει διαφορετικό μήνυμα απ’ αυτό που είχαμε στο μυαλό μας. Γι’ αυτό έχει σημασία να γράφουμε με σαφήνεια και να προσέχουμε πώς μπορεί να διαβαστούν τα λόγια μας, ιδίως όταν αναφέρονται συγκεκριμένες εκδηλώσεις και ομάδες.
Ο αγώνας κι η συζήτηση που ακολούθησε
Ο Γύρος της Λιμνοθάλασσας ήταν ένας αθλητικός αγώνας, όχι κινητοποίηση για τη διάσωσή της. Έδωσε, όμως, σε ανθρώπους την ευκαιρία να ‘ρθουν στο Αιτωλικό, να γνωρίσουν από κοντά τη λιμνοθάλασσα και ν’ ανοίξουν, όντως, σχετικές συζητήσεις. Οι δρομείς κι οι άνθρωποι που εργάστηκαν για τη διοργάνωση αφιέρωσαν χρόνο και κόπο, αφήνοντας πίσω δουλειές και οικογένειες για να γίνει ο αγώνας. Είναι λογικό να τους πειράζει όταν η συμμετοχή τους παρουσιάζεται σαν να ακυρώνει τη διεκδίκησή τους ή σαν να αποδεικνύει ότι εξυπηρετούν κάποια σκοπιμότητα.
Η στήριξη μιας αθλητικής εκδήλωσης από έναν φορέα ή ένα πολιτικό πρόσωπο αφορά κάθε φορά τη συγκεκριμένη διοργάνωση. Δεν σημαίνει ότι ο φορέας έχει αναλάβει την ευθύνη για τη λιμνοθάλασσα ή την καθαριότητα ή την ανακαίνιση των σχολείων. Δεν σημαίνει, επίσης, ότι οι πολίτες σταματούν να ζητούν λύσεις στα θέματά τους. Μπορούμε να δεχτούμε και να ευχαριστήσουμε μια προσφορά για τον αγώνα και ταυτόχρονα να συνεχίσουμε να πιέζουμε τους αρμόδιους για όσα χρειάζεται ο τόπος μας.
Οι εκδηλώσεις, άλλωστε, δύσκολα πραγματοποιούνται χωρίς οικονομική στήριξη. Οι σύλλογοι στηρίζονται στην εθελοντική εργασία, αλλά χρειάζονται και πόρους για να καλύψουν τα έξοδα. Η συνδρομή ενός φορέα ή μιας επιχείρησης μπορεί να κάνει μια δράση εφικτή και να κρατήσει χαμηλότερο το κόστος για τους συμμετέχοντες.
Μπορούμε να ευχαριστήσουμε έναν πολιτικό για τη στήριξη του αγώνα και παράλληλα να ζητάμε απ’ τους αρμόδιους να κάνουν περισσότερα για τη λιμνοθάλασσα. Φυσικά και μπορούμε! Η στήριξη μιας διοργάνωσης και η διεκδίκηση λύσεων για τον τόπο είναι δύο διαφορετικά πράγματα.
Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν: αν δεν στήριζε η Περιφέρεια τον αγώνα, θα μπορούσε να γίνει; Θα έπρεπε το κόστος συμμετοχής ν’ ανέβει, για παράδειγμα, στα 35 ευρώ το άτομο; Ποια είναι η πρόταση; Σταματάμε τις δράσεις μέχρι να λυθούν τα προβλήματα της λιμνοθάλασσας ή περιμένουμε να χρηματοδοτούνται όλες από τις τοπικές επιχειρήσεις; Κι αν ούτε οι φορείς ούτε οι επιχειρήσεις μπορούν να στηρίξουν μια εκδήλωση, πρέπει να μην πραγματοποιηθεί καθόλου;
Για παράδειγμα, σε μια εκδήλωση που τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου ή της Περιφέρειας μπορούμε να πάμε; Ή επειδή δεν έχουν γίνει όλα όσα ζητάμε, δεν πάμε π.χ. σε μια ημερίδα του ή ακόμα και στο άναμμα του δέντρου;
Αυτά είναι πρακτικά ερωτήματα που αξίζει να συζητηθούν. Η συνεργασία για μια εκδήλωση δεν ακυρώνει τη διεκδίκηση. Η συνέπεια φαίνεται στο αν συνεχίζουμε να ζητάμε συγκεκριμένες λύσεις και να επιμένουμε σε αυτές.
Μια εικόνα που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε
Και θα πω κι αυτό. Την ημέρα της διαμαρτυρίας τοποθετήθηκε ένα πανό μέσα στη λιμνοθάλασσα. Από τότε παραμένει εκεί και σήμερα μοιάζει με σκουπίδι μέσα στα νερά. Έχει ξανασυμβεί παλιότερα και δε μαζεύτηκε ποτέ…
Αυτή η εικόνα είναι ένα μικρό καμπανάκι που μας θυμίζει ότι η προστασία της λιμνοθάλασσας χρειάζεται και καθημερινή φροντίδα. Αυτό αφορά όλους όσοι ζούμε, δραστηριοποιούμαστε ή εργαζόμαστε κοντά της και ιδιαίτερα όσους η ζωή κι η δουλειά τους εξαρτώνται απ’ αυτήν. Η διεκδίκηση για την προστασία της χρειάζεται να φαίνεται και στον τρόπο που τη φροντίζουμε.
Ζούμε εδώ και συνεχίζουμε να διεκδικούμε
Η ζωή στο Αιτωλικό συνεχίζεται παρά τα προβλήματα. Οι άνθρωποι δουλεύουν, φροντίζουν τις οικογένειές τους, δημιουργούν, συμμετέχουν σε συλλόγους και κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους. Με τις δράσεις τους δεν δείχνουν ότι όλα είναι καλά. Είναι ένας τρόπος να παραμένει ενεργή η κοινότητα και να βρίσκονται άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν.
Ταυτόχρονα, η λιμνοθάλασσα χρειάζεται σταθερή και ουσιαστική διεκδίκηση: σαφή αιτήματα, απαντήσεις από τους αρμόδιους και συγκεκριμένες ενέργειες με μετρήσιμο αποτέλεσμα. Η πίεση πρέπει να συνεχιστεί μέσα από κινητοποιήσεις, δημόσιες παρεμβάσεις, ενημέρωση και επιμονή.
Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε όλοι στον τρόπο. Χρειάζεται, όμως, να μην θεωρούμε ότι όποιος συμμετέχει σε μια εκδήλωση αδιαφορεί για τα προβλήματα ή ότι όποιος συνεργάζεται με έναν φορέα παραιτείται από τη διεκδίκηση. Μπορούμε να διοργανώνουμε δράσεις, να δεχόμαστε στήριξη για να γίνουν και παράλληλα να ζητάμε απ’ τους αρμόδιους να αναλάβουν τις υποχρεώσεις τους.
Για μένα, το να ζω εδώ, να συμμετέχω σε δράσεις και να ζητώ λύσεις για τη λιμνοθάλασσα δεν είναι αντιφατικό. Είναι όλα μέρος της σχέσης μου με το Αιτωλικό: μιας σχέσης που έχει χαρές, δυσκολίες, θυμό και επιμονή.
Για μένα, αυτά δεν συγκρούονται. Είναι κομμάτια της ίδιας αγάπης για το Αιτωλικό.
Όλα τα άρθρα σε αυτή την ιστοσελίδα προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διανομή ή μετάδοση του περιεχομένου χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του συντάκτη. Για οποιαδήποτε χρήση του υλικού, παρακαλούμε επικοινωνήστε με τον διαχειριστή της ιστοσελίδας.
Διάβασε επίσης:
