Το Αιτωλικό είναι ένας τόπος ξεχωριστός. Ένας τόπος που κουβαλά ιστορία, ομορφιά, ανθρώπους με έντονο χαρακτήρα και μια καθημερινότητα που, όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές, έχει πάντα κάτι δικό μας.
Και, φυσικά, δεν είναι όλα ρόδινα.
Αφορμή για αυτές τις σκέψεις μου στάθηκαν τα τελευταία άρθρα και οι συζητήσεις που έχουν ανοίξει γύρω από τη λιμνοθάλασσα και τα προβλήματα του τόπου μας. Μέσα σε όλα αυτά, όμως, σκέφτηκα πως υπάρχει και μια άλλη πλευρά της καθημερινότητάς μας που αξίζει να αναδειχθεί: το χιούμορ, τα πειράγματα και ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι του Αιτωλικού καταφέρνουμε, ακόμα και μέσα στα προβλήματα, να βρίσκουμε λόγους να χαμογελάμε και να παραμένουμε ενωμένοι.
Γιατί μπορεί να έχουμε πολλά να συζητήσουμε και ακόμη περισσότερα να διορθώσουμε, αλλά έχουμε και έναν μοναδικό τρόπο να τα αντιμετωπίζουμε… με την απαραίτητη δόση Αιτωλικιώτικου χιούμορ!
Η λιμνοθάλασσα, η καθαριότητα, οι υποδομές, οι δρόμοι, τα προβλήματα της καθημερινότητας και όλα όσα κατά καιρούς μας απασχολούν είναι ζητήματα που δεν μπορούμε ούτε να αγνοούμε ούτε να κάνουμε πως δεν υπάρχουν. Είναι προβλήματα που επηρεάζουν τη ζωή μας και για τα οποία όλοι έχουμε άποψη — άλλος λίγο πιο ήρεμα, άλλος λίγο πιο… δυναμικά!
Γιατί αν υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει τον Αιτωλικιώτη, είναι ότι έχει πάντα κάτι να πει!
Θα συζητήσουμε στο καφενείο, στο δρόμο, στο Facebook, στο περίπτερο, στην πλατεία. Θα διαφωνήσουμε, θα γκρινιάξουμε, θα πούμε «δεν γίνεται τίποτα εδώ», θα προτείνουμε λύσεις και πέντε λεπτά αργότερα θα κάνουμε πλάκα ο ένας στον άλλον σαν να μη συνέβη τίποτα.
Και ίσως εκεί βρίσκεται ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία αυτού του τόπου.
Μπορεί να έχουμε τα προβλήματά μας, αλλά έχουμε ο ένας τον άλλον.
Στο Αιτωλικό το πείραγμα είναι σχεδόν… κοινωνικός θεσμός. Μπορεί να σε σχολιάσουμε, να σε πειράξουμε, να γελάσουμε μαζί σου — αλλά όταν πραγματικά χρειαστείς βοήθεια, ο άλλος θα είναι εκεί.
Γιατί πίσω από την γκρίνια υπάρχει ενδιαφέρον.
Πίσω από το χιούμορ υπάρχει αγάπη.
Και πίσω από τις καθημερινές μας κόντρες υπάρχει μια κοινότητα ανθρώπων που μεγαλώσαμε μαζί, γνωριζόμαστε μεταξύ μας και μοιραζόμαστε τον ίδιο τόπο.
Έναν τόπο που μπορεί να μας εκνευρίζει πολλές φορές, αλλά δύσκολα θα τον αλλάζαμε. Γιατί το Αιτωλικό δεν είναι μόνο η λιμνοθάλασσα, οι δρόμοι, τα προβλήματα και οι ελλείψεις του.
Είναι οι άνθρωποί του.
Είναι ο γείτονας που θα σου πει μια κουβέντα και θα σε κάνει να γελάσεις. Είναι ο φίλος που θα σε πειράξει μέχρι τελικής πτώσεως. Είναι η παρέα που θα συζητήσει για τα πάντα. Είναι εκείνος που μπορεί να διαφωνεί μαζί σου σε όλα, αλλά αν τον χρειαστείς, θα σταθεί δίπλα σου.
Και τελικά, ίσως αυτό να είναι που κρατά έναν τόπο ζωντανό.
Όχι το να μην έχει προβλήματα.
Αλλά το να έχει ανθρώπους που, παρά τα προβλήματα, συνεχίζουν να ζουν, να αγαπούν, να γελούν, να πειράζονται και να νοιάζονται.
Το Αιτωλικό μας έχει δρόμο μπροστά του. Έχει πράγματα που πρέπει να αλλάξουν, να διορθωθούν και να προστατευτούν. Και σίγουρα αξίζει καλύτερα.
Και τελικά, μέσα σε όλα αυτά που μας προβληματίζουν και μας χωρίζουν καθημερινά, ας κρατήσουμε αυτό που μας ενώνει. Ας συνεχίσουμε να διεκδικούμε όσα αξίζει ο τόπος μας, να συζητάμε και να διαφωνούμε, αλλά χωρίς να χάνουμε την ανθρωπιά μας.
Να κρατήσουμε τα πειράγματά μας, τα αστεία μας, τις παρέες μας και αυτό το μοναδικό χιούμορ που μας χαρακτηρίζει. Γιατί τα προβλήματα μπορεί να είναι πολλά και οι λύσεις να χρειάζονται χρόνο, όμως αν χάσουμε την ενότητά μας και την καλή μας διάθεση, θα έχουμε χάσει κάτι πολύ πιο σημαντικό.
Ας διαφωνούμε, λοιπόν, όσο θέλουμε… αλλά στο τέλος ας μπορούμε πάντα να γελάμε μαζί. Γιατί αυτό είναι και το Αιτωλικό μας, το Αιτωλικό που όλοι μεγαλώσαμε και αγαπάμε!
Γιάννης Βεργίνης
